عملکرد سرویس های ابری در شهرهای هوشمند

 عملکرد سرویس های ابری در شهرهای هوشمند

برای داده‌های جمع آوری شده در یک شهر هوشمند چه اتفاقی می افتد؟ داده‌های جمع آوری شده کجا هستند ( روش‌های متفاوت ذخیره سازی ابری)؟ آن چگونه در برابر حملات سایبری محافظت می‌شود؟ چه کسی مسئول نقض داده‌هاست؟ چه زمانی بلااستفاده می‌شوند؟ آیا مردم قادر خواهند بود تا داده‌های شخصی را پس از جمع آوری به درستی حذف کنند؟

 عملکرد سرویس های ابری در شهرهای هوشمند

شهرهای هوشمند دستگاههای هوشمند بی شماری را نشان می‌دهند که هر کدام از آنها با ارسال، کپی کردن و پردازش داده‌ها با شبکه هوشمند ارتباط برقرار می‌کنند. این فرایند حجم عظیمی از داده‌ها را ایجاد می‌کند که هر کدام از آنها محرمانه هستند و باید حفظ شوند. به منظور ذخیره سازی این حجم بزرگ داده‌ها، این احتمال وجود دارد که شهرهای هوشمند از سرویسهای ابری استفاده کنند. سرویس‌های ابری می‌توانند از چند شرکت به دست آیند و سه نوع از آنها عبارتند از نرم افزار به عنوان سرویس (SaaS)، پلتفرم به عنوان سرویس (PaaS)، و زیرساخت به عنوان سرویس IaaS . سرویس SaaS بزرگ‌ترین و سریعترین بازار ابری رو به رشد، از اینترنت برای ارائه اپلیکیشنهای شخص سوم به مشتریان استفاده می‌کند بدون اینکه مشتریان مجبور به راه اندازی و نصب اپلیکیشنها بر روی کامپیوترهای خود باشند . PaaS برای اپلیکیشنها است تا سرویسهای ابری را برای نرم افزار فراهم آورند . این بدین معنی است که توسعه دهندگان می‌توانند نرم افزاری را ایجاد کنند که بتواند به آسانی از طریق محاسبات ابری افزایش تقاضا را رفع نماید، مانند نرم افزار در یک شهر هوشمند رو به رشد. IaaS با ایجاد یک مدل که کاربران بتوانند از آنها بجای راه اندازی سیستم خود استفاده کنند، دسترسی، نظارت و مدیریت زیرساختهای مرکز داده‌های راه دور را فراهم می‌آورد.

این سرویسهای ابری همراه با ذخیره سازی داده‌های ابری، به شهرهای هوشمند کمک می‌کنند تا از محدودیتهای اعمال شده با توان محاسباتی و حافظه فیزیکی اجتناب کنند، اما آن‌ها چالش‌هایی را نیز در بر خواهند داشت. سرویس‌های ابری یک تصویر پیچیده و دشوار از امنیت و حریم خصوصی را برای صنایع همگانی شامل در ایجاد شبکه‌های هوشمند ( برای بهینه سازی توزیع انرژی) در یک شهر هوشمند ارائه می‌دهند . اجاره دادن سرویسهای داده‌ای نقاط نقض را افزایش می‌دهد، و مسائل را با افزودن استانداردها و شیوه‌های بیشتر برای حفظ حریم خصوصی و امنیت توسط ارائه دهندگان سرویس ابری، پیچیده‌تر می‌کند.

علاوه براین، با ارائه دهندگان سرویس ابری که با حجم زیادی از اطلاعات محرمانه سر و کار دارند، سؤالات قانونی پیرامون مسئولیت و رضایت در یک شهر هوشمند بوجود می‌آیند. آیا حریم خصوصی کاربران در زمانی که شهرهای هوشمند به اشخاص سوم برای ذخیره، استفاده و دستکاری اطلاعات محرمانه خام اجازه می‌دهند، نقض می‌شود؟ چالشی که در اینجا وجود دارد یک چالش اخلاقی و به احتمال زیاد قانونی است، اما در مورد کارآیی و قابلیت اطمینان نیز می‌باشد زیرا به اشتراک گذاری و ذخیره سازی داده‌ها برای عملکرد یک شهر هوشمند حیاتی است. همچنین، چه کسی در نهایت مسئول نقض موفقیت آمیز داده‌ها در سیستم ذخیره سازی ابری می‌باشد؟ این امکان وجود ندارد که از تمام حملات احتمالی سایبری ممانعت شود، بنابراین در زمان وقوع یک حمله سایبری، آیا یک شرکت سرویس ابری می‌تواند کاملاً پاسخگو باشد؟ این یک سؤال مرتبط است، زیرا این درجه بالای ریسک همراه با جریمه شدید، بقای کسب و کارهای سرویس ابری را دشوار می‌سازد. توانایی مالی و قانونی سرویس ابری برای عملکرد مؤثر شهر هوشمند و میسر ساختن رشد تکنولوژیکی در آینده اهمیت دارد. بنابراین، مسئولیت امنیت داده‌ها باید به گونه‌ای با دولت تقسیم شود که کسب و کارها را به ادامه فعالیت تشویق کند و حداکثر میزان امنیت ابری را فراهم آورد.

مدیریت داده‌ها فراتر از سرویسهای ابری یا سازمانهای دولتی است و در واقع، هر دستگاهی که در شبکه هوشمند نقش داشته باشد، با داده‌ها سر و کار دارد و آنها را ذخیره می‌کند. همانطور که اشیاء با شبکه هوشمند ارتباط برقرار می‌کنند، مجموعه داده‌های مربوطه ممکن است به لحاظ محلی تکثیر و ذخیره شوند تا زمان واکنش شیء هوشمند را به حداکثر برسانند . در حالیکه دفعات ذخیره سازی نسخه‌های محلی بسته به هدف شیء هوشمند متغیر هستند، این امر سوالاتی را در مورد مدیریت داده‌های هوشمند ایجاد می‌کند. اگر اشیاء هوشمند مانند سنسورها ، اسکنرها، یا تلفنهای هوشمند، نسخه‌های محلی داده‌های حساس را حفظ کنند، می‌توان در آنها به خصوص اگر از لحاظ فیزیکی قابل دسترسی باشند، رخنه کرد. در صورتیکه نسخه‌های داده‌ای بدون شفافیت یا رضایت کاربر ایجاد شوند، این امر می‌تواند برای طرفداران حفظ حریم خصوصی مشکل ساز باشد. این ممکن است بعید به نظر برسد، اما اگر حریم خصوصی یکی از ساکنان بخاطر یک اسکنر مخاطره آمیز نقض شود، ایمنی ادراک شده از شهر هوشمند کاهش خواهد یافت. همین امر در مورد شبکه‌های هوشمند که داده‌های شخصی را بطور نامحدودی ذخیره می‌کنند نیز صدق می‌کند. اگر داده‌های شخصی بطور همیشگی بدون شفافیت مورد استفاده قرار گیرند، کاربران شهر هوشمند ممکن است با استفاده از سرویسها مقاومت کنند و یا به مداخلات واپس گرایانه دولت نیاز داشته باشند. اروپا پیش از این به این ایده پرداخته است که افراد حق دارند در اینترنت فراموش شوند و مطمئناً سؤالات مشابهی برای شهرهای هوشمند ایجاد خواهند شد.

MAGadmin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − هشت =

پست بعدی

تبدیل فرایند تشخیص بدافزار به تصاویر 2 بعدی توسط مایکروسافت و اینتل

چ مه 13 , 2020
تبدیل فرایند تشخیص بدافزار به تصاویر ۲ بعدی توسط مایکروسافت و اینتل این رویکرد به نرم‌افزارهای آنتی ویروس مجهز به هوش مصنوعی امکان می‌دهد که ویژگی‌های بدافزارها را به صورت بصری شناسایی کنند. مایکروسافت و اینتل راه جدیدی برای شناسایی ویروس‌های کامپیوتری پیدا کردند. در این روش برنامه آنتی ویروس […]
تبدیل فرایند تشخیص بدافزار به تصاویر 2 بعدی توسط مایکروسافت و اینتل